به برادرت اعتماد مطلق نداشته باش ؛ زيرا به زمين خوردن بر اثر اعتماد [به همه گفته ها و کرده هاي دوست] قابل جبران نيست . [امام صادق عليه السلام]
+ تعطيل نمي کنيم امااااااااااااا

هي ميگن بنويس!
آخه از چي بنويسم؟ ما اين وب رو زديم به اسم آقا اما اي دريغا!
بابا نوشتن الکي که نيست! وقتي دو خط ننوشته هي پاکش مي کني و هي با خودت کلنجار ميري يعني  يه جاي کار مي لنگه ! هي باخودت مي گي بابا معني اين نوشته ها اينه که من به اين چيزا علم دارم . نه بابا منظورم ريا و اينا نيست ، منظورم اينه:  وقتي به يه چيزي علم دارم بايد بهش عمل کنم اگه نه ميشم مثل همون حمار يحملون الکتاب! البته  بلا نسبت ما و شما .
حالا بازم مي گي بنويس؟ نه جون من اصرار نکن ، هر چي بنويسما ميشه مثل طوق مي ندازن گردنم بعد خودمو با نوشته خودم مي سنجن!
نبي اکرم(ص) : من از ندانسته هاي شما بيمناک نيستم نگراني من براي شما از جهت چيز هايي ست که مي دانيد(يعني اگه عالم بي عمل باشي.....) .
عجب رويي داريا ! نگاه کنا بازم مي گه بنويس!
تا نشم اوني که مي نويسم ديگه نمي نويسم !(يعني در اين وبم که با نيت واقعا خاصي ايجادش کردم و برام مقدسه).


 


» در فراق تو بنوشتم گل نرگس:منتظر المنتظر
(يکشنبه 30 تير 1387 ساعت 7:15 عصر )
»» دل دل نکن بنويس: (دل نوشته)
به برادرت اعتماد مطلق نداشته باش ؛ زيرا به زمين خوردن بر اثر اعتماد [به همه گفته ها و کرده هاي دوست] قابل جبران نيست . [امام صادق عليه السلام]
+ آري در باغ شهادت باز باز است
تقديم به بچه هاي ره پويان وصال
در شب کوچک من افسوس
باد با برگ درختان ميعادي دارد
در شب کوچک من دلهره ويرانيست
گوش کن
وزش ظلمت را ميشنوي؟
من غريبانه به اين خوشبختي مي نگرم
من به نوميدي خود معتادم
گوش کن
وزش ظلمت را ميشنوي ؟
در شب کنون چيزي مي گذرد
ماه سرخست و مشوش
و بر اين بام که هر لحظه در او بيم فرو ريختن است
ابرها همچون انبوه عزاداران
لحظه باريدن را گويي منتظرند
لحظه اي
و پس از آن هيچ ....
» در فراق تو بنوشتم گل نرگس:منتظر المنتظر
(يکشنبه 25 فروردين 1387 ساعت 1:59 عصر )
»» دل دل نکن بنويس: (دل نوشته)
به برادرت اعتماد مطلق نداشته باش ؛ زيرا به زمين خوردن بر اثر اعتماد [به همه گفته ها و کرده هاي دوست] قابل جبران نيست . [امام صادق عليه السلام]
+ دلم پرواز مي خواهد ...
**در انتهاي ذهن مُشَوّش خود
کلمات را تحت تعقيب قرار مي دهم !
نه واژه ايي مي يابم که شرح حالي باشد
نه جمله ايي که تسکين اين دلِ پاره پاره ...
غم نويس نيستم
فقط گاه و بي گاه
آب و هواي دل را مکتوب مي کنم ...
همين ! ...
حالا اگر آسمان دل هميشه
سرخ و کبود و غم گرفته است ، چه کنم !؟ ...
با اين حال
اين سرخي و کبودي آسمان دل را
از خاکستري جنس آدمي
بارها و بارها دوست تر دارم ...
با اين حال
گاه و بي گاه لال مي شوم
که نکند دلي بلرزد ...
نکند اشکي جاري شود ...
نکند دلي آزرده ...
حال بانگ هايي که هميشه
در درونم
در ذهنم
مرا صدا مي زنند
آيا مي دانند ؟
مي دانند که صاحب اين دل پاره پاره
براي پرواز از اين تنهايي ، پر پر مي زند ...
**

» در فراق تو بنوشتم گل نرگس:منتظر المنتظر
(دوشنبه 19 فروردين 1387 ساعت 2:1 صبح )
»» دل دل نکن بنويس: (دل نوشته)
به برادرت اعتماد مطلق نداشته باش ؛ زيرا به زمين خوردن بر اثر اعتماد [به همه گفته ها و کرده هاي دوست] قابل جبران نيست . [امام صادق عليه السلام]
+ همت مردانه تويي تو
      امروز امير در ميخانه تويي تو
          فريادرس اين دل ديوانه تويي
              مرغ دل ما را که به کس رام نگردد
                  آرام تويي ، دام تويي، دانه تويي تو
                      آن مهر درخشان که به هر صبح دهد تاب
                          از روزن اين خانه به کاشانه تويي تو
                               آن ورد که زاهد به همه شام و سحرگاه
                                  بشمارد با سجه ي صددانه تويي تو
                                       آن باده که شاهد به خرابات مغان نيز
                                           پيمود به جام و خم و پيمانه تويي تو
                                                 آن غل که ز زنجير سر زلف نهادند
                                                      بر پاي دل عاقل و ديوانه تويي تو
                                                          ويرانه بود هر دو جهان نزد خردمند
                                                                  گنجي که نهان است به ويرانه تويي تو
                                                                       در کعبه و بتخانه بگشتيم بسي ما
                                                                             ديديم که در کعبه و بتخانه تويي تو
                               آن راز نهاني که به صد دفتر دانش
                                     بسيار از او گفته شد افسانه تويي تو
                                           بسيار بگوييم و چه بسيار بگفتيم
                                                  کس نيست به غير از تو در اين خانه تويي تو
                                                         يک همت مردانه در اين کاخ نديديم
                                                               آن را که بود همت مردانه تويي تو

» در فراق تو بنوشتم گل نرگس:منتظر المنتظر
(جمعه 17 اسفند 1386 ساعت 4:3 عصر )
»» دل دل نکن بنويس: (دل نوشته)
به برادرت اعتماد مطلق نداشته باش ؛ زيرا به زمين خوردن بر اثر اعتماد [به همه گفته ها و کرده هاي دوست] قابل جبران نيست . [امام صادق عليه السلام]
+ احسنت بر قلمت ...

همه مشکلات فلسطين حل خواهد شد
کافي است ما نباشيم
و شاعران خفقان بگيرند


کافي است چشم‌ها را ببنديم و کشتي کج نگاه کنيم
يا سرگرم انتخاب دختران شايسته سارکوزي شويم


کافي است افغان‌ها
تنها يک زلماي ذليل زاد داشته باشند
ايراني‌ها
يک نوري زاده


تا خليج فارس الخليج شود


کافي است محمد حرب ترور شود
کافي است يحيي عياش‌ها منفجر شوند و
تهران سکوت کند
چه فرق مي‌کند اسماعيل هنيه باشد يا محمود عباس؟
خالد مشعل باشد يا سلام فياض؟
36 کيلومتر نوار غزه باشد يا يک آپارتمان 36 متري؟
با پرچم سفيد؟
نگاه کن و لذت ببر
از خادم الحرميني که العربي مي‌رقصد
از پادشاه کوچک اماني
که با فرشته‌هاي يهودي تزويج شد


نگاه کن که پادشاه رشيد ترابلس
چگونه يک روبات شد


نه، از ميان اين همه اعراب
کسي کاري نمي‌کند
رجالشان دست‌بوس رايسند
نساءشان دست‌بوس بوش
مگر باز شکاري وليعهد دوبي


کاري کند
و دست بوش را گاز بگيرد
به اشتباه!


عليرضا قزوه
..............................................................
با تشکر از پدرم که اين ابيات شور انگيز را از بين اشعار استاد قزوه
برايم گلچين کرد تا آغازي شود براي قلم زدني ديگر.


» در فراق تو بنوشتم گل نرگس:منتظر المنتظر
(پنجشنبه 18 بهمن 1386 ساعت 2:9 عصر )
»» دل دل نکن بنويس: (دل نوشته)
[ خانه ]
[ چتينگ يا هو ؟ بسم لله! ]
[ ايميل ]
[ و اما از فراق ]
لا لقاء بلا فراق
» پيوندهاي روزانه«

» مي گويند: لا لقاء بلا فراق:«

بهترين ارزو ها
فصل انتظار
کالبد شکافي جون مرغ تا ذهن آدميزاد !
ققنوس270
شميم وصال
نقطه اي براي فردا
حوريب
روزگاز رهايي
اس ام اس +
ياران سبز
اعتقادات و باورهاي ديني
چفيه (رمز عشق)
به خود آييم و بخواهيم،‏که انسان باشيم...
تکنولوژي کامپيوتر
بندير
شلمچه
همسفر مهتاب
ايران اسلام
سين جيم هاي اخلاقي
پاک ديده
نحل
خزاين رحت پروردگار
هزار و يک نکته
کبوتر حرم
السلام عليک يا صاحب الزمان
ولايت
نگاهم براي تو
خاطرات باور نکردني يک حاج آقا!
پله پله تا ملاقت خدا
نافذ
عشق است به اسمان پريدن
حرم
يا حق
دومان
آسمانيان
شرح درد اشتياق
پيام گل سرخ
سرزمين نور
سرزمين هاي دور
حاج همت شقايق پرپر
گفتمان و انديشه
اقاليم قبله
روايتي ديگر
در حاشيه
حاجي واشنگتن
نيايش ترين نيايش
Read in the middle
A family in Baqdad
چفيه يعني عشق
يک جرعه عطش
مي نامه
حسبي ربي
حرم دلم
انتظار سبز
روزهاي باراني
سکوت دل
شوق وصال
اداب انتظار
قاصد سحر
مدعي محبت
در سپيده دم خيال
مختصر کده يک طلبه
شاحه گلي براي شهيد
کانون وبلاگ نويسان مذهبي
يه منتظر که نمي خواد....
وبلاگ دفاع مقدس مقدس
دايرکتوري وبلاگ هاي قرآني
مخ تش تش تش !!!
سواد آينه
معرفت نفس (استاد صمدي آملي)
کيمياي قلم
دولت عاشقي
من و گل نرگس
دفتر توسعه وبلاگ ديني
ديده بان
*حرم دل*
اسراييل بايد از بين برود
جير جيرک
عقيق
پاسخگو
مهدي نامه

» اينان هم مي گويند....:«

» فراق نوشته ها«
نکته ها [14]
باور کنيم [6]
حج نوشته ها [7]
در فراق تو نوشتم [15]
همه چيز از جنوب آغاز مي شود [3]
سوختند در فراف یار چو شمع [3]
دل نوشته ها [7]
» بشنو از ني «
امروز خواندند از فراق: 24  بازديد
ديروز خواندند از فراق: 14  بازديد
از آن روز تا امروز: 9689  بازديد